Przyszło mi na myśl, że faktycznie nie popieram “kradzieży” czyjejś twórczości chociaż tez jestem bardzo daleki od karania za takie “wykroczenie” czy “przestępstwo” wszystkich amatorów multimediów dostępnych w sieci. Nie czarujmy się człowiek z natury jest istotą słabą – jak mawiają to okazja czyni złodzieja – jest okazja to podjadam jabłka z ogrody sąsiada (a co tam). Inna sprawa jak ktoś udostępnia w hurcie dla korzyści (coś co nie jest jego) – tutaj nie powinno być wątpliwości.

Obecny układ faktycznie nie jest do utrzymania ale :

• skoro każdy dosłownie każdy Kowalski może “ciągnąć” do woli z tej internetowej piersi szczęścia – nawet jeżeli jej właścicielka sobie tego nie życzy, to owa właścicielka mlecznego gruczołu, powinna się zastanowić nad pewnymi zmianami
• Jabłonie rosną na polu, którego ogrodzenie jest w bardzo kiepskim stanie i może należy zastanowić się nad jego załataniem
• I najważniejszy wniosek : TO, ŻE PODJADŁEM JABŁKO Z OGRODU ZAIKSINSKIEGO – NIE UPRAWNIA GO TO DO WEJŚCIA DO MOJEGO DOMU, GWAŁCENIA MOJEJ PRYWATNOŚCI, GRZEBANIA W OSOBISTYM NOŚNIKU DANYCH CZY CHĘDOŻENIA  IPHONE`A. Sytuacja taka jest analogiczna do linczowania niewolnika, który buchnął kawałek suszonej wołowiny.

I to w zasadzie wszystko co miałem do powiedzenia:)

Tutaj możemy zobaczyć w jaki sposób powstają takie filmy jak wyżej :

Filozofia nauki - dział filozofii zajmujący się badaniem filozoficznych podstaw nauki oraz jej metod, starający się odpowiedzieć na pytanie, jakie poglądy można uznać za naukowe, a jakie nie, i dlaczego. źródło: Wikipedia 

W dobie wszechobecnego relatywizmu w ramach “ignorancji społecznej” chciałem “popełnić” słów kilka na temat nauki. W ramach studiów filozoficznych człowiek dowiaduje się dokładniej czym jest nauka. Każdy z nas ma jakieś swoje intuicyjne, trafne  bądź mniej trafne, wyobrażenie na temat tego czym jest poznanie teoretyczne.Swojego czasu pisałem nieco na ten temat w tekście W poszukiwaniu sensu istnienia.

Niestety bliższe spojrzenie na tę kwestię przyprawia o ból głowy. Większość ludzi cechuje absolutny dualizm w spojrzeniu na tę sprawę – dualizm absolutnie niedopuszczalny w pewnych kręgach oraz okolicznościach .

Zatem mamy:

• nauczycieli biologii, którzy wierzą, że życie powstało w wyniku działania istoty boskiej,

• nauczycieli akademickich, którzy pozornie bazują na osiągnięciach racjonalnego myślenia a w gruncie rzeczy praktykują wiarę w niepokalane poczęcie,

•  system “edukacyjny”, który opłaca tysiące etatów księży głoszących “prawdy” absolutnie, które są sprzeczne ze współczesnymi osiągnięciami nauki.

Sytuacje z takimi “specjalistami” można przyrównać do osoby naprawiającej telewizory, która jest święcie przekonana, iż w środku odbiornika telewizyjnego istnieją małe ludziki generujące obraz.

Gdyby nasz mechanik samochodowy usiłowałby przekonać nas, że samochód psuje się ze względu na nieczyste myśli kierowcy uznalibyśmy go za wariata, natomiast pozwalamy nauczycielom od religii przekonywać nasze dzieci, że istnieje piekło oraz Bóg, który tylko czeka aby tam je wtrącić. Jak żartował George Carlin :

Religia to najgłupsza rzecz, jaką kiedykolwiek wymyślono. Pomyślcie tylko. Religii właściwie udało się przekonać ludzi, że istnieje jakiś niewidzialny człowiek, który żyje w niebie, obserwuje wszystko co robisz każdej minuty i każdego dnia! Ma listę 10 rzeczy których nie chce, żebyś robił. A jeśli zrobisz którąkolwiek z tych rzeczy, to ma specjalne miejsce: pełne ognia, dymu, swądu, tortur i katuszy, gdzie ześle cię, żebyś żył i cierpiał, palił się i dusił, krzyczał i płakał przez całą wieczność, aż do końca czasu. Ale on cię kocha!

Sytuacja staje się bardziej dramatyczna kiedy owy metaforyczny mechanik zaczyna dyskutować z fabryką samochodów, zjednuje sobie kolejnych zwolenników i wreszcie publiczne media podają jego teorie jako fakty. Podobnie jak podawanie jako fakt daty śmierci Chrystusa w polskich mediach.

W rzeczywistości społecznej w zasadzie brak jakichkolwiek głosów sprzeciwu (od niedawna za sprawą pana posła Palikota na szczęście nieco więcej),  co pozwalałoby wnioskować, że zaistniała sytuacja  jest po prostu sytuacją właściwą. Większość wydaje się być zadowolona z takiego stanu rzeczy,  tylko jak mawiał nie jeden mędrzec – większość z reguły nie ma racji.

Czasy tyranii Henryka VIII minęły bezpowrotnie – wydaje się, że naszym krajem nie rządzi nikt o tak absolutystycznych ambicjach – więc o co chodzi?

Jak to się dzieje, że młodzi, często wykształceni ludzie, otoczeni zdobyczami współczesnej techniki, posiadający dostęp do wszelkiego rodzaju mediów, wychowania w cieplarnianych warunkach, odgrodzeni szczepionkami od masowych epidemii potrafią wciąż dawać wiarę przekonaniom tak bardzo nieracjonalnym, że aż śmiesznym. Przecież za rogiem nie czyha śmierć na syfilis, a bogobojny pustelnik nie musi przychodzić nam z pomocą.

Z drugiej strony cóż można powiedzieć o części społeczeństwa, które z powagą zaczyna dzień od czytania horoskopu czy traktuję wizytę u wróżki jako jedno z istotniejszych wydarzeń w danym okresie życia.

Jako zwykły człowiek mogę zakładać, że osoby odpowiedzialne za kształtowanie kluczowych spraw takich jak edukacja to specjaliści doskonale przygotowani, wykształceni i znający się na swojej robocie. Czy jednak tak jest skoro w ramach edukacji powszechnej opłaca się z publicznych pieniędzy lekcje religii w szkołach? A może materiał przekazywany na tych lekcjach zawiera się w ramach tego co zwykło nazywać się edukacją. Pozostaje mi mieć nadzieję, że rektorzy naszych uczelni nie sięgają od rana po horoskopy czy nie rezygnują ze szczepionek na rzecz imprez chorych na ospę dzieci.

Oczywiście nikt nie zabrania nikomu myślenia w sposób nienaukowy. Problem pojawia się dopiero wówczas kiedy to pseudonaukowe brednie ktoś próbuje nazywać nauką.

Filozof Karl Popper , którego przedmiotem badań była właśnie filozofia nauki, stworzył koncepcję zwaną racjonalizmem krytycznym  tzw. falsyfikacjonizm  , czyli kierunek, który powstał w opozycji do pozytywistycznego przekonania, że kryterium demarkacji pomiędzy wiedzą sensowną a wiedzą niesensowną jest  weryfikowalność.

W dużym uproszczeniu Popper doszedł do wniosku, że zabiegi stosowane przez naukowców mające na celu poszukiwanie potwierdzenia danych teorii w faktach mogą prowadzić do błędów. Prawdziwość danej teorii sprowadzałaby się do jej falsyfikowalności, tzn. jeżeli pomimo setek prób nie dowiedziemy, iż taka teoria jest błędna możemy uznać ją za obowiązującą (prawidłową), co nie oznacza, że nie uda się jej w przyszłości obalić.

Oczywiście podstawowym warunkiem aby dane twierdzenie  uznać za naukowe jest możliwość jego falsyfikacji, tzn. potencjalna możliwość sprawdzenia czy jest prawdziwe poprzez poszukiwanie jego zaprzeczenia. Reasumując, na miano uczciwego badacza – naukowca zasługuje człowiek, który nie szuka za wszelką cenę potwierdzenia swej teorii lecz jej zaprzeczenia! I ponownie uproszczając jeżeli ów naukowiec mimo setek dni poświęconych na szukaniu “dziury w całym” takiej nie znajdzie – opublikuje swoje wyniki w prasie fachowej, przekaże je innym przedstawicielom swojej dziedziny i owi “twardogłowi” również nie znajdą zaprzeczenia mimo usilnych starań – możemy mówić, że jest coś na rzeczy. Idealistycznie to ujmując – celem prawdziwego badacza nie jest dążenie do utrzymania swoich teorii za wszelką cenę lecz dążenie do prawdy.

Falsyfikacja przebiega według schematu :

Wnioskowanie falsyfikujące przebiega według schematu modus tollendo tollens:

Przesłanki: 1) Teoria T implikuje jednostkowe zdarzenie obserwacyjne o. 2) Zdarzenie obserwacyjne o nie zachodzi.

Wniosek: Teoria T jest fałszywa (nieadekwatna).

Wnioskowaniu temu odpowiada następujący zapis w języku rachunku zdań:

Przykład wnioskowania według tego schematu: Teoria geocentryczna mówi, że Słońce krąży wokół Ziemi. Wiemy, że to nieprawda, zatem teorię geocentryczną należy odrzucić. źródło Wikipedia

W konsekwencji możemy sprowadzić wiedzę do wiedzy naukowej i nienaukowej. Popperyzm nie przetrwał w niezmienionej formie jednakże falsyfikacja stała się jednym z kluczowych kryteriów naukowości.

Według Poppera wiedza naukowa to taka, która dopuszcza (czysto formalnie) falsyfikację, czyli jest niejako ze swojej konstrukcji gotowa do wskazania doświadczenia, które mogłoby teorię obalić. źródło Wikipedia

Implikacją braku podatności na falsyfikację będzie wyłączenie danej teorii ze zbioru teorii zasługujących na miano teorii naukowych.  Wprawdzie teoria Poppera jest dzisiaj traktowana jako historyczna co nie zmienia faktu, że kryterium o którym mowa jest nadal bardzo istotne w nauce.

Thomas Kuhn wprowadza w roku 1962  pojęcie paradygmatu tj. zbióru teorii i pojęć stanowiących podstawę danej nauki. Paradygmat jest to poniekąd takie “pomocnicze rusztowanie” służące do konstruowania teorii szczegółowych. Paradygmatu raczej się nie kwestionuje przynajmniej do momentu rewolucji naukowej, która obala dotychczasowo obowiązujący paradygmat zastępując go nowym. Przykładem paradygmatu może być teoria darwinowska która doskonale nadaje się do zobrazowania falsyfikacjonizmu Poppera. Paradygmat darwinowski jest z pewnością falsyfikowalny, i mimo ogromnej ilości starań nie został sfalsyfikowany. Paradygmat zwykle utrzymuje się dosyć długo pomimo, iż z reguły się go nie kwestionuje.

Przechodząc do sedna sprawy. Religia jest stricte dogmatyczna – oparta na dogmacie. Dogmat w odróżnieniu od paradygmatu jest niezmienny – absolutnie niepodważalny, dany na zawsze. Paradygmat jest wynikiem porozumienia ludzi nauki. Dogmat jest bezdyskusyjny, bezwarunkowy, dany w objawieniu Bożym. Źródłem dogmatu jest według przyjmujących go ludzi absolutnie niefalsyfikowalne oraz pozbawione intersubiektywności mistyczne “zjawisko” bez jakichkolwiek cech poznania naukowego oraz racjonalności. Paradygmat jest spójny logicznie, sprowadza się do tego co niezbędne, tj. Brzytwa Ockhama zgodnie, z którą nie mnożymy bytów ponad konieczność (w przeciwieństwie do religii).  W ramach paradygmatu naukowego musi istnieć możliwość tworzenia nowych teorii, które są zgodne z powszechnie znanymi faktami.  Paradygmatu nigdy nie traktujemy w sposób absolutny. Bardzo często nawet w obliczu pojawiania się  pewnych sprzeczności przez jakiś czas jeszcze obowiązuje, do czasu kiedy nie pojawi się lepszy, mowa wtedy o rewolucji naukowej.

Religia jest oparta na dogmacie. Jakakolwiek dyskusja musi zawierać się w ramach tegoż dogmatu. Głosiciele “prawd objawionych” zrobią dosłownie wszystko (z mordami włącznie) by przekonać do ich wiary wszystkich. Postulat falsyfikacji dla człowieka wiary jest “złem wcielonym” czystym diabłem i najgorszym koszmarem.

Na podsumowanie słowa Christophera Hitchensa, który pisze:

Spór z religią stanowi podwaliny i źródło wszelkich argumentów, ponieważ jest początkiem – chociaż nie końcem — wszystkich sporów w dziedzinie filozofii, nauki, historii oraz natury człowieka. Stanowi zatem początek – choć w żadnej mierze nie koniec -wszelkich dyskusji na temat dobrego życia i miasta sprawiedliwych. Religijna wiara jest niewymazywalna, dokładnie z tego powodu, że jesteśmy istotami, które nieustannie się rozwijają. Nigdy więc nie umrze śmiercią naturalną, a przynajmniej nie do momentu, kiedy wyzbędziemy się strachu przed śmiercią i przed ciemnością, i przed nieznanym oraz przed sobą nawzajem. Z tego względu właśnie nigdy bym jej nie zakazał, nawet gdybym zyskał taką sposobność. Być może ktoś z was powie, że to nad wyraz wspaniałomyślne z mojej strony. Lecz czy religia odwzajemni się wobec mnie taką samą dozą pobłażliwości? Stawiam to pytanie dlatego, że ja i moi wierzący przyjaciele różnimy się od siebie rzeczywiście i to w kwestiach zasadniczych. Ponadto prawdziwi i poważni przyjaciele są dostatecznie uczciwi i szczerzy, by to przyznać. Z nieskrywanym zadowoleniem udałbym się na ceremoniał bar-micwy ich dzieci, zachwyciłbym się pięknem ich gotyckich katedr, „uszanował” ich przekonanie, że Koran został podyktowany, choć wyłącznie po arabsku, pewnemu kupcowi analfabecie, albo zainteresowałbym się duchową pociechą, jaką niosą religie Wicca, hinduizm oraz dżinizm. W rzeczy samej to właśnie czynię, nie upierając się wcale przy uprzejmym oczekiwaniu wzajemności – co oznacza, że oni w zamian dają mi spokój. Jednak na coś takiego religia nie jest w stanie się zdobyć. Kiedy piszę te słowa i kiedy ty je czytasz, pobożni ludzie na różne, sobie właściwe sposoby planują twoją i moją zagładę, a także zagładę wszelkich, z takim trudem wywalczonych, ludzkich osiągnięć i zdobyczy, których dotknęła moja ręka. Religia zatruwa wszystko. żródło Christopher Hitchens : Bóg nie jest wielki

Jiddu Krishnamurti

Niedawno przeczytałem książkę: 44 Listy Ze Świata Płynnej Nowoczesności Zygmunta Baumana.

Bauman stara się odpowiedzieć na pytanie jak żyć aby wyjść z tej matni. Przede wszystkim u podstaw sytuacji w jakiej znaleźli się mieszkańcy Europy jest nadmierny konsumpcjonizm i wiara w gospodarkę.

Jak to właściwie wygląda z perspektywy Polaka? Można powiedzieć, że kapitalizmem możemy cieszyć się (bądź smucić) od niedawna. Właściwie dopiero wczoraj zaczęła się w Polsce tworzyć gospodarka rynkowa z wszystkimi jej pozytywnymi jak i negatywnymi skutkami. Oczywiście społeczeństwo, które żyło w państwie opiekuńczym poniosło ogromne koszty transformacji. Patrząc z perspektywy historycznej jeszcze niedawno sklepy świeciły pustkami. Szary świat, zazdrość w stosunku do kolorowego świata zza żelaznej kurtyny towarzyszyły nam na co dzień. Sam pomimo młodego wieku potrafię dostrzec ogromną różnicę pomiędzy światem mojego dzieciństwa a światem który otacza mnie obecnie – oczywiście uwzględniając duży margines w różnicy postrzegania pewnych zjawisk przez dziecko.

Śmiem twierdzić, że w Polsce nadal większość ludzi nie odróżnia karty kredytowej od debetowej, a dobrobyt w rozumieniu powszechnym jest jednak swoistego rodzaju abstrakcją. Fakt, że mamy coraz wyższy poziom życia jest oczywiście niepodważalny, jednakże jesteśmy wciąż na etapie “dorobku”, który Holender czy Niemiec mają już dawno za sobą. Bauman przyjmuje bardziej perspektywę człowieka z bogatszego Zachodu, do którego śmiem twierdzić Polska się nie zaliczała i nadal nie zalicza. Pisze:

Z dzisiejszej perspektywy lata poprzedzające kryzys kredytowy wydają się czasem beztroskiego i niefrasobliwego życia (“Baw się dzisiaj, płać jutro”), któremu przyświecało przekonanie, że jutrzejszy wzrost zamożności ukoi wszelkie obawy związane narastającym dzisiaj długiem, jeśli tylko będziemy robić wszystko, aby dołączyć do “najlepszych z najlepszych”. W tych zamierzchłych czasach zdobywanie coraz wyższych szczytów i sięganie po coraz ambitniejsze cele, zmienianie wczorajszych podniebnych łańcuchów górskich w pagórki, a wczorajszych pagórków w łagodne pofałdowane równiny, wydawało się nie mieć końca. [...] Najpierw byli sami zwycięzcy i ostra jazda trwała naprawdę długo. Aż tu nagle, łubudu!

Oczywiście konkluzja jest oczywista – nadszedł czas spłacić rachunki. Trzeba wrócić do czasów, w których jest mniej kosmetyków, samochodów czy detergentów, ale było więcej miejsca i spokoju, jak przytacza Bauman za Davidem Bernardim.

Wydaje mi się, że my nie byliśmy przez ostatnie dwadzieścia lat narodem, który się bawił. Patrząc na zmiany jakie zaszły w Polsce w ostatnich dekadach można powiedzieć, że bardzo ciężko pracowaliśmy. Chcieliśmy zacząć cieszyć się życiem  tak jak nasi zachodni sąsiedzi. Polacy starali się zmniejszyć przepaść dzielącą ich od krainy dobrobytu i szczęścia. Ten kto stara się coś nadrobić musi się oczywiście wysilać, bardziej starać, ciężej pracować. Nagle okazuje się że ten kolega który nam tak imponował i siedział w ławce po lewej jest życiowym bankrutem.

Starsze pokolenie w Polsce doskonale wie co to prawdziwy kryzys – nieporównywalny z tym odczuwalnym aktualnie na Zachodzie. Młode pokolenie, zwłaszcza ta jego część, której dotychczas niczego nie brakowało może nagle zderzyć się z brutalną rzeczywistością.

Czy ktoś kto przeżył czasy ” pustych pólek ” czy “kilometrowych kolejek” może obawiać się kryzysu? Czy Polacy, którzy tak ciężko pracowali na chwile wytchnienia będą musieli ponieść konsekwencję beztroski ludzi z Zachodu? To wydaje się nieuniknione. Dla przeciętnego mieszkańca Niemiec kryzysem jest niemożliwość wymiany samochodu na nowy co pięć lat, dla Polaka bardzo często nakarmienie rodziny.

Mam wrażenie, że muszę partycypować w kosztach imprezy, na której mnie nie było.

Filed under: Krótko i nie na temat Tagged: Bauman, kryzys ]]> http://kamil.gruba.info/2011/12/14/kryzys-czesc-druga/feed/ 0 54.190498 16.182410 54.190498 16.182410 Anthropomaniac kryzys http://kamil.gruba.info/2011/12/10/kryzys-odcinek-pierwszy/ http://kamil.gruba.info/2011/12/10/kryzys-odcinek-pierwszy/#comments Sat, 10 Dec 2011 11:50:17 +0000 Kamil Gruba http://kamil.gruba.info/?p=3847 ]]> Zima nie przychodzi. Wiosna też to nie jest. Za to przychodzą promocje – z każdej strony. Czy nabyłeś już jakieś wspaniałe dobro świąteczne dla swoich bliskich? Pamiętaj musisz dużo kupować aby uderzyć w kryzys. Najlepiej włączyć rzekomo  “misyjną” TVP – oni robią wszystko by Ci pomóc wybrać to co najlepsze np. delikatesy z biedronki lub “żeberka w Coli”. Euro się rozpada, wszystko ma swoje plusy, mój wujek Walery otworzy na powrót kantor a babcia Zenobia posprząta w starej szafie – gdzieś miała marki, tylko gdzie, w którym płaszczu? Generalnie po żeberkach w tej kleistej substancji niejeden spędzi oczyszczającą noc w toalecie. Oczyszczający też jest kryz – klienci providenta wymrą, razem z nimi ten pierwszy. Podobno tanieją wina – bo w ogarniętych kryzysem krajach mało kogo stać na dziesięciokrotne przepłacanie za butelkę w restauracjach. No to czekajmy wiosny – dobrze, że w Grecji jest inny klimat bo drogowcy tam nie mieliby czym posypać drogi.

Dzisiaj na moim kanale youtube youtube.com/user/szuqi?fea… trochę muzyki z lat 90 :) dla tych, którzy pamiętają vive 2—
kamgru (@kamil_gruba) December 10, 2011

Aktualizacja styczeń 2012 , niestety już do Rzeszowa nie polecimy. Połączenie ze względu na małe zainteresowanie zostało zawieszone (zlikwidowane). Więcej na ten temat: http://www.prtl.pl/linie_lotnicze_artykuly/6589.  Niestety potencjał miast takich jak Rzeszów nie jest wystarczający do utrzymania takich połączeń.

W obliczu nierentowności takich relacji absurdalnym wydaje się inwestowanie w lotniska typu Koszalin : http://szczecin.gazeta.pl/szczecin/1,34959,10942875,Rzeszow_uderza_w_Zegrze__Czy_ta_inwestycja_ma_sens_.html

Kilkanaście dni temu cała Polska żyła jeszcze spektakularnym lądowaniem samolotu na warszawskim Okęciu. Tak się akurat złożyło, że tego dnia wracałem samolotem z Rzeszowa do Szczecina. Ruch na większości lotnisk był sparaliżowany – na szczęście mój wieczorny lot odbył się bez przeszkód.

Piszę o tym w związku z faktem, że na polskim niebie zaczęło się coś dziać. Nie trzeba chyba w Polsce nikogo przekonywać, że podróż na dłuższych trasach koleją czy innymi środkami komunikacyjnymi to udręka. Znam to z autopsji;  podróż Koszalin – Rzeszów to około 15 godzin w pociągu. Jeżeli chcemy odwiedzić rodzinę czy coś załatwić jesteśmy 30 godzin “do tyłu” nie wspominając o zmęczeniu i samopoczuciu po takiej eskapadzie.  Samochodem nie jest lepiej bo to minimalnie 11 godzin przy założeniu, że wszystkie drogi będą przejezdne i pojedziemy nocą.

Koszty są niskie jeżeli zdecydujemy się na podróż koleją (TLK). Zasada im dalej jedziesz proporcjonalnie mniej płacisz się sprawdza. Jeżeli nie korzystamy ze zniżek studenckich itd. to około 100 – 150 zł.

Gdzieś z końcem września firma Eurolot S.A. uruchomiła nowe połączenia pomiędzy ważniejszymi miastami Polski. Obecnie możemy latać pomiędzy Gdańskiem a Krakowem, Gdańskiem a Wrocławiem, Krakowem a Szczecinem, Szczecinem a Rzeszowem itd. Ceny biletów to około 199 zł w jedną stronę  – to według mnie racjonalne i atrakcyjne stawki.

Czas i komfort podróży jest nieporównywalny z pociągiem – nawet po doliczeniu czasu dojazdu na lotniska, odprawy zyskujemy co najmniej 10 godzin (Szczecin – Rzeszów) i przylatujemy wypoczęci.

Miejmy nadzieję, że transport lotniczy w Polsce będzie się rozwijał i znajdą się chętni na loty między Polskimi miastami. Takie połączenia otwierają niesamowite możliwości. Mieszkaniec Gdańska może zwiedzić Kraków i wrócić do domu w jeden dzień. Nie trzeba czekać aż powstaną autostrady i PKP zakończy modernizację.

Obecnie do gry o polskie niebo włączył się OLT Jetair – przewoźnik oferuje połączenia między Gdańskiem, Katowicami, Rzeszowem oraz Warszawą.

Nagle dostrzegam reklamę kostiumowego filmu, a  że lubię takowe to pierwszy raz od wielu miesięcy chcę się wybrać do kina.  Film nosi tytuł : JANE EYRE i zapowiada się nieźle. Doszedłem szybko do wniosku, że mogę odżałować na bilety i wybrać się do kina. Tak się składa, że przyszło mi mieszkać w Koszalinie , mieście w którym działa prężna sieć MULTIKINO. Media informują, że film będzie wyświetlany od dnia 14 października – czyli od wczoraj.

Wchodzę na stronę Multikina by sprawdzić, o której mogę się tam udać. Niestety na stronie sieci w Koszalinie filmu nie ma. Myślę sobie, że to pewnie kwestia dni i przemykam od poniedziałku do przyszłej niedzieli i niestety filmu brak. Myślę, co jest do jasnej … Zerkam na oddział kina w Rzeszowie i Krakowie – film jest wyświetlany dzisiaj – podobnie w Gdańsku i Warszawie.

Dzwonię do oddziału w Koszalinie z pytaniem:  Co jest? Odpowiedź brzmi, że w Koszalinie ten film nie będzie prezentowany…

Mamy jedną sieć kin i dwa obszary. Widocznie w takim mieście jak Koszalin popularnością cieszą się tylko filmy w stylu 3D. Sieć Multikno podobnie jak wybory podzieliła kraj na Polskę i Węgry.

Tłumaczenie można przeczytać na stronie Gazety Wyborczej

Dzisiaj spacerując  po Koszalinie dowiedziałem się, że mogę uzyskać odpowiedzi na wszystkie swoje pytania i to nie koniecznie korzystając z globalnej sieci.

Tak jak pisał R. Dawkins :

Przecież tak naprawdę komunikat, jaki zwolennik teorii inteligentnego projektu ma do przekazania prawdziwemu naukowcowi, brzmi: „Jeśli nie rozumiesz, jak coś działa, nie przejmuj się – machnij ręką i powiedz: Bóg to zrobił.

Tak zdaję sobie sprawę, że są takie pytania – w czym jednak Baptyści mogliby pomóc? Czego to ludzie nie uczynią by przekonać innych do swojej ideologicznej wizji świata ;-)

Pomimo faktu, iż Baptyzm jest najbardziej przyzwoitym nurtem chrześcijaństwa – nie zmienia to tego,  że jest irracjonalny jak każda religia.

Mimo wszystko ciekawa forma reklamy. Czas pomyśleć o jakiejś religijnej wersji wyszukiwarki, która pomaga znaleźć boskie odpowiedzi.

Posted with WordPress for BlackBerry.

Odkryłem ten serwis stosunkowo niedawno czytając artykuł : Spotify jest po prostu magiczny na Spider`s Web.

Od chwili kiedy pierwszy raz skorzystałem z możliwości tego serwisu, dostęp do muzyki lokalnie (z dysku czy cd) stał się zbędny.

Wyobraźcie sobie, że macie dostęp do największego katalogu muzyki w sieci – wystarczy wpisać nazwę ulubionego wykonawcy, kliknąć i od razu słuchać ulubionej muzyki.

Polecam wszystkim wymieniony wcześniej artykuł aby dokładniej zapoznać się z możliwościami serwisu. Baza dostępnych utworów jest po prostu porażająca – jest chyba 80% interesujących mnie wykonawców.

Aktualnie serwis nie jest oficjalnie dostępny dla osób przebywających na terenie Polski, jednakże są sposoby na skorzystanie z usługi.

Potrzebne nam będzie proxy (najlepiej z UK) lub VPN np AceVPN (6 $ mc). Aby założyć konto musimy  łączyć się ze stroną: Spotify.com z IP kraju, w którym usługa jest dostępna: tj. : Szwecja, Hiszpania, Norwegia, Finlandia, Francja, Holandia i Wielka Brytania czy USA.

Po połączeniu z serwisem i rejestracji otrzymujemy darmowe konto. Możemy słuchać muzyki 20 godzin miesięcznie – słuchanie muzyki jest przerywane reklamami. Co 14 dni musimy ponownie połączyć się z serwisem z IP kraju, z którego zakładaliśmy konto.

Jeżeli posiadamy jakiegoś znajomego np. w Anglii, który posiada angielską kartę kredytową możemy opłacić subskrypcję za 4,99 funta miesięcznie i słuchać muzyki bez tych ograniczeń. Naprawdę polecam.

dodatkowo:

Image by Melinda Taber via Flickr

W świetle przerażających wydarzeń w Norwegii przypomniałem sobie o filozoficznych rozważaniach dotyczących ideologii. Filozofia uczy miłości mądrości -  racjonalizmu, podążania drogą rozumu. Gdy rozum śpi, budzą się demony.

Ideologia to wspólnota światopoglądów u podstaw której tkwi świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego lub grupowego albo narodowego. źródło Wikipedia

Ideologia wyrasta nie z potrzeby poznania i wyjaśnienia otaczającego nas świata lecz z potrzeby znalezienia drogi do realizacji interesów własnych, bądź własnej grupy – kosztem innych. Ideologia jest próbą fałszywej racjonalizacji, która umożliwi realizację swoich celów zwykle z pominięciem powszechnie obowiązujących zasad etycznych.

Na współczesny charakter terminu ideologia duży wpływ mieli  Marks i Engels – zupełnie bezzasadnie utożsamiając  ideologię z filozofią. Natomiast co najciekawsze twierdzili, że każda ludzka myśl jest warunkowana przez byt – co wydaje się w pełni trafne. Procesy psychiczne są integralną częścią jednostki biologicznej i oczywiście nie ma tu mowy o jakimś dualizmie w rozumieniu chrześcijańskim. Ideologia jest to zwykle zupełnie nieracjonalny, emotywny zespół twierdzeń i sądów, które są oparte tylko i wyłącznie na dążeniu do zaspokojenia swojego interesu.

W odróżnieniu od ideologii – filozofia jest poznaniem czysto teoretycznym. Postulat wiedzy dla samej wiedzy jest może nader idealistyczny jednakże nauka stara się doń zbliżać.  Dla przykładu: jeżeli prawdziwy naukowiec odkryje na drodze empirycznych badań prawdę, która obali jego dotychczasową wiedzę – sprawi, że np. poprzednie dwadzieścia lat badań okaże się zmarnowanymi nie zatai on wyników badań tylko dlatego, że ich wyniki są dla niego niekorzystne.

Ideologia zaś oceniana bywa przez perspektywę wykazania wyższości czy też pierwszeństwa proponowanych w jej ramach rozwiązań. Prawdy teoretyczne czerpane z filozofii czy innych dyscyplin poznania teoretycznego, jak również wszystkie inne tezy, którymi się ideologia posługuje mają jedynie służyć za uzasadnienie celów wyznaczanych przez określone interesy. źródło Wikipedia

Ideologie są naprawdę zabójcze. Ideologia to najgorsza broń wynaleziona przez człowieka. Z chwilą rozwinięcia się wystarczającego do przekazywania uporządkowanych zespołów myśli i sądów poziomu komunikacji międzyludzkiej, pozwala jednoczyć w dążeniu do celu przy wykorzystaniu  nawet najbardziej przerażających środków.

Największe okropności jakie miały miejsce w XX wieku wyrastały na podłożu ideologicznym: komunizm , narodowy socjalizm itd.

Ideologie wyrastają zawsze w specyficznych miejscach i okolicznościach. Najlepszą pożywką dla ideologii i wszelkich skrajności jest rosnące niezadowolenie społeczne wynikające z braku możliwości zaspokojenia przez jednostki swoich podstawowych potrzeb biologicznych.

Tak było w latach 30-tych XX wieku, gdy rodził się narodowy socjalizm. Również komunizm zrodził się z fatalnych warunków bytowych w jakich przyszło żyć większości społeczeństwa: robotników, chłopów itd. Wszystkie religie są także ideologiczne, gdyż zrodzone z lęku przed tym co nieuniknione, tj. śmiercią, starością, niedostatkiem. Wierzący zawsze mają jakiś interes: życie wieczne, zdrowie, czy wreszcie potrzebę uproszczonego wyjaśnienia świata. Ideologia bazuje zwykle na wycinkowej wiedzy (nawet jeżeli posługuje się wynikami badań naukowych), robi to w sposób wybiórczy – korzysta tylko z tego co nie pozwala na falsyfikację jej twierdzeń.

To co stało się wczoraj w Norwegii dowodzi, że nawet pomimo bardzo wysokiej jakości życia myślenie ideologiczne potrafi zbierać swoje żniwo. Pomijając już fakt, że to konkretnie wydarzenie mogło wyrastać bardziej na podłożu choroby psychicznej czynnik ideologiczny jest wymieniany w mediach.

To co możemy zrobić jako ludzie to kierować się przede wszystkim rozumem – nawet wtedy kiedy znajdziemy się w sytuacjach granicznych, gdyż o naszym człowieczeństwie decyduje właśnie stosunek do innych przedstawicieli własnego gatunku.

To wiedza zdobyta na drodze empirycznego oraz falsyfikowalnego badania może sprawiać, że nasze życie staje się lepszym. Aby przekonać się jak często to co nieracjonalne staje się przyczyną tragedii wystarczy tylko spojrzeć na określenia jakie pojawiają się w informacjach o największych tragediach dotykających ludzi: fundamentalistyczny chrześcijanin, fundamentalistyczny islamista itd.

Obecnie pomimo wysokiego poziomu życia jakim cieszą się mieszkańcy Europy źródłem destabilizacji i problemów okazują się dysproporcje pomiędzy częściami świata.  Jedynym sposobem na zapobieganie problemom w przyszłości powinny być zakrojone na szeroką skalę działania zmierzające do zmniejszania tychże dysproporcji oraz ochrony naszego dziedzictwa kulturowego.

Najskuteczniejszą barierą dla ideologi są jednostki w pełni dojrzałe, które posługują się rozumem. Dobrą nauką może być też historia, która pomaga oświetlić jednostce jak fatalne w skutkach może być poddawanie się ideologiom.

Historia uczy, że tam gdzie określona ideologia dochodzi do głosu z czasem jej głosiciele ponoszą straszliwe konsekwencje swoich działań wyrządzając wcześniej niewyobrażalne zło innym jednostkom ludzkim.

Related articles

• Leszek Mozdzer: Komeda, CD review (telegraph.co.uk)

Sam pochodzę właśnie z takiego małego miasteczka, w którym to przez wieki istniała duża społeczność żydowska.  Kilka miesięcy temu umieściłem film dokumentujący życie Żydów w moim rodzinnym Niebylcu : http://kamil.gruba.info/2010/06/25/dokument-z-malego-miasteczka-niebylec-niblitz-or-neblisch-w-jidysz/

Image via CrunchBase

Dowiedziałem się z dużym opóźnieniem o nowej opcji zwiększającej bezpieczeństwo naszych kont zaoferowanej przez Google. Zwykle na bieżąco śledzę nowości dotyczące konta Gmail ta jednak jakimś cudem dotarła do mnie dopiero dzisiaj. Wzmianki o tej innowacyjnej opcji pojawiały się już w zeszłym roku, a oficjalnie dostępna jest chyba od lutego. Chodzi o opcje podwójnej autoryzacji.

Zaoferowana opcja w zasadzie eliminuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu do naszego konta Google. Podobna funkcjonalność znana już z bankowości elektronicznej polega na generowaniu za każdym razem unikalnego kodu, który przesyłany jest do nas za pomocą sms na nasz telefon.

Aby włączyć opcję weryfikacji dwuetapowej należy po zalogowaniu się do konta udać się pod adres: https://www.google.com/accounts/SmsAuthConfig  (jeżeli nie działa należy zmienić język na English).

Opis procesu uruchamiania tejże opcji można znaleźć tutaj : http://androidexpo.blogspot.com/2011/03/weryfikacja-dwuetapowa-twoje-konto.html (podany przykład dotyczy instalacji aplikacji generującej kody w systemie Android) – możemy również korzystać z takiej aplikacji jeżeli posiadamy telefon BlackBerry    niestety nie ma takiej aplikacji na system Symbian. Jeżeli nie chcemy bądź nie mamy takiej możliwości aby zainstalować aplikacji do generowania haseł jednorazowych możemy dodać swój numer telefonu, na który będzie wysyłane jednorazowe hasło przy każdorazowej próbie logowania.

W konfiguracji usługi musimy podać również zapasowy numer telefonu – na wypadek utraty głównego numeru. Jeżeli nie będziemy z jakiegoś powodu mogli otrzymać sms-a z hasłem jednorazowym z pomocą przyjdą nam kody, które możemy wydrukować przy uruchamianiu usługi.

W niniejszym tekście będę chciał :

• wprowadzić podstawowe informacje na temat systemów CRM oraz ich zastosowania ze szczególnym uwzględnieniem małych firm
• Opisać korzyści płynące z implementacji takiego systemu na przykładzie SugarCRM w wersji Community Edition (bezpłatnej)
• Opisać proces instalacji aplikacji

W poprzednich wpisach charakteryzowałem usługę Google Apps, której implementacja w firmie jest bardzo prosta, a korzyści jakie to za sobą niesie są ogromne.

W firmach zatrudniających do 50 osób możemy wdrożyć usługę w zasadzie bezkosztowo. Google Apps daje nam dostęp do niezawodnej  poczty elektronicznej, kalendarza, dokumentów.

Dzisiaj chciałem przybliżyć wam oprogramowanie klasy CRM (z Customer Relationship Management (ang.) koncepcja marketingowa albo system informatyczny wspomagający procedury zarządzania kontaktami z klientami)

CRM należy traktować nie tylko jako narzędzie, ale jako część strategii i filozofii działania przedsiębiorstwa, gdzie stały kontakt i zadowolenie klientów jest kluczową wartością. Istotną kwestią jest zapewnienie jednolitego systemu we wszystkich procesach biznesowych – od początku procesu sprzedaży poprzez serwis do sporządzania odpowiednich statystyk wykorzystywanych przy tworzeniu portfela produktów. źródło Wikipedia

Coraz więcej firm uświadamia sobie potrzebę implementacji specjalistycznych narzędzi informatycznych. Na rynku konkuruje ze sobą bardzo wiele produktów informatycznych, które mają usprawniać pracę z klientami. Na naszym lokalnym polskim podwórku pojawia się coraz więcej tego typu rozwiązań (lepszych lub gorszych) zazwyczaj zdecydowanie za drogich, by mała firma mogła sobie na nie pozwolić. Często aplikacje są niedopracowane, brak im dobrego wsparcia i nie dają się przystosować do konkretnych zastosowań jakie są nam niezbędne. Często o takich projektach pisze Grzegorz Marczak  np. ostatnio o kolejnym mini projekcie CRM : http://antyweb.pl/minicrm-ciekawa-i-prosta-usluga-dla-malych-firm/.

Kilka lat temu zainteresowało mnie produkt o nazwie SugarCrm.

SugarCRM tworzy oprogramowanie CRM w trzech wersjach:

• Sugar Community Edition
• Sugar Professional
• Sugar Enterprise

Każdy z produktów wywodzi się z jednego drzewa kodu źródłowego. Oprogramowanie w wersji open source bazuje na systemie operacyjnym Linux, serwerze HTTP Apache, silniku bazodanowym MySQL i języku PHP. Istnieją też wersje na systemy operacyjne Ms Windows czy Solaris oraz silnik bazodanowy Oracle. Funkcjonalność programów obejmuje m.in. automatyzację zadań sprzedażowych, kampanie marketingowe, przypadki klientów, pracę grupową czy raportowanie. Wersja Sugar Community Edition jest dostępna bez opłat. źródło Wikipedia

Nas będzie interesowała wersja bezpłatna, którą legalnie można wdrożyć w firmie tj. Sugar Community Edition. Porównanie wersji możemy znaleźć na stronie: http://sugarcrm.com.pl/porownanie-edycji-sugarcrm/. Oczywiście jeżeli nasze potrzeby wzrosną możemy zakupić bardziej rozbudowaną wersję skryptu – wówczas należy się liczyć z kosztami około 1100 zł rocznie na użytkownika w przypadku wersji SugarCRM professional lub około 1800 zł na użytkownika w wersji Enterprise. Jeżeli nasze potrzeby są naprawdę duże z pewnością będą to dobrze wydane pieniądze.

SugarCrm możemy zainstalować na kilka sposobów w zależności od naszych potrzeb, umiejętności oraz możliwości.

• instalacja lokalnie na komputerze z systemem operacyjnym Windows (wówczas instalacja jest banalna i sprowadza się do klikania przycisku next) plik instalacyjny do pobrania: http://www.sugarcrm.com/crm/download/helper.html?dl=/frs/download.php/7922/sugarcrm-CE-6.1.4-windows-installer.exe . Automatycznie instalują się wszystkie niezbędne składniki Apache, MySQL, PHP – będziemy proszeni o podanie haseł do bazy. Początkowo warto skorzystać z tego pliku instalacyjnego by zaznajomić się ze skryptem (instalacja nie przysparza najmniejszych problemów nawet początkującemu użytkownikowi). Instalacja lokalnie pod Windows ma też inne zalety. Pomijając fakt, iż jest bardzo prosta – nie wymaga również zakupu miejsca na serwerze (hostingu), można udostępnić ją w sieci lokalnej innym użytkownikom. Po instalacji skrypt wywołujemy w przeglądarce wpisując: http://127.0.0.1/sugarcrm/index.php – na innym komputerze analogicznie podmieniając 127.0.0.1 na adres IP komputera służącego jako serwer. Za największy plus takiej instalacji uważam jednak zachowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa. Instalując skrypt lokalnie (jeżeli korzystamy z odpowiedniego oprogramowania antywirusowego i zapory) ryzyko wycieku danych wydaje się być minimalnym. Największym minusem takiej instalacji jest brak możliwości dostępu do aplikacji z dowolnego miejsca (poza lokalną siecią) – można ewentualnie łączyć się np. przez VPN ale to już bardziej skomplikowane rozwiązania.

• Instalacja na serwerze u usługodawcy. Niniejszy opis instalacji skryptu jest tylko przekrojowy i nie wyczerpuje tematu ma służyć tylko jako pomoc – szczegółowe informacje dostępne są w linkowanej  dokumentacji. Aby móc zainstalować skrypt musimy stosownie się przygotować (dobrze jest mieć jakiekolwiek “obycie” w temacie instalacji na serwerze, konfiguracji domeny, nadawanie praw plikom, ftp itd. jeżeli takowego nie mamy dobrze poprosić kogoś znajomego). Instalacja zawsze może przysporzyć sporo trudności jak i przejść bezproblemowo. Aby zainstalować aplikację na serwerze musimy wykupić jakąś przyzwoitą usługę hostingową osobiście korzystam z usług http://dhosting.pl/ gdzie podstawowy pakiet hostingowy kosztuje około 200 zł rocznie. Wczoraj w trzecim dniu walki z błędami udało mi się zainstalować skrypt i wszystko działa świetnie. Opis instalacji w języku angielskim.

pobieramy wszystkie niezbędne pliki instalacyjne : tutaj  oraz  zakładamy na serwerze katalog np. sugarcrm następnie   wgrywamy wszystkie pliki do katalogu sugarcrm nadajemy prawa plikom i katalogom (755) : cache, custom,  modules, config.php, config_override.php,  sugarcrm.log

zakładamy bazę danych MySQL (zwykle odbywa się w panelu hostingu) nazwa bazy składa się z nazwy użytkownika bazy i nazwy, którą nadajemy. Jeżeli nazwa użytkownika to np. user a nazwa bazy jaką tworzymy to sugarcrm to wymaganą nazwą bazy będzie user_sugarcrm.

Jeżeli utworzyliśmy bazę user_sugarcrm możemy wpisać w przeglądarce adres:  URL http://<yourServer>/<yourSugarDirectory>/ install.php jeżeli wszystko zrobiliśmy jak należy pojawi nam się ekran instalacji.

Teraz powinniśmy klikać Next – zaakceptować licencję itd.

Kiedy pojawi się nam ekran konfiguracji bazy danych powinniśmy go uzupełnić : w miejscu nazwy bazy danych będzie wpisane sugarcrm zmieniamy na nazwę bazy jaką wcześniej utworzyliśmy user_sugarcrm gdzie w miejscu user będzie nasza nazwa użytkownika bazy.

W miejscu nazwy serwera bazy wpisujemy localhost (jeżeli baza znajduje się na tym samym serwerze lub adres do bazy np. sql.domenaserwerasql.pl. W następnym polu wpisz nazwę użytkownika bazy a niżej hasło administratora bazy danych. Pozostałe pola zostawiamy bez zmian lub zmieniamy w zależności od potrzeby tak jak w dokumentacji : tutaj na stronie 5 i 6. Jeżeli wszystko wpisaliśmy poprawnie klikamy przycisk Next.

Możemy zostać poproszeni o nadpisanie bazy (jeżeli już coś zawierała) – potwierdzamy. Jeżeli nie dostajemy komunikatu o błędach i proces instalacji przebiega poprawnie zostaniemy o tym poinformowani. Jeżeli wszystko jest ok powinien ukazać nam się ekran logowania.

Ewentualne trudności i błędy w instalacji na serwerze usługodawcy:

Źle wpisaliśmy dane bazy ( źle wpisaliśmy hasło, adres bazy, nazwę bazy) – jeżeli pod koniec instalacji dostajemy komunikat o błędach lub jeżeli nawet takiego nie otrzymamy, a nie wyświetli się nam strona główna powinniśmy zajrzeć do pliku sugarcrm.log i zapoznać się z informacjami tam zawartymi. Możemy otrzymać np. taki komunikat :[8874][-none-][FATAL] Could not connect to DB server localhost as user. port : Access denied for user ‘user’@'numerip’ (using password: TAK).

Instalację możemy powtórzyć aby to zrobić należy znowu wywołać adres naszserwer/katalogsugara/install.php następnie w pliku config.php odnaleźć linie : false zamienić na true. Następnie nacisnąć Start. Teraz możemy skorygować ustawienia i ponownie instalować skrypt.

Po instalacji możemy spolszczyć aplikację w zakładce module loader, paczka językowa do pobrania tu.

Życzę miłego korzystania!

W temacie warto przeczytać : http://www.crmreview.pl/news.php?news=916

“Jakikolwiek wpływ może mieć prawda, uważam że powinniśmy ją ujawnić bo wszyscy zasługują na prawdę. Co by było gdyby Newton zachował prawo grawitacji dla siebie. Prawda wywołuje zdarzenia, których nie potrafimy przewidzieć. Musimy ją wyjawić i usunąć się z drogi. Fakty się zmieniają a prawda pozostaje ta sama.”

Joel Fleischman

W nawiązaniu do mojego wpisu z zeszłego roku: http://kamil.gruba.info/2010/12/13/blackberry-w-sieci-play-jeszcze-w-tym-roku/ przyszło nam trochę poczekać ale wreszcie stało się:) http://blogplay.pl/2011/03/blackberry-w-play-komunikat-prasowy/

Mamy już też szczegóły dotyczące cen terminali : http://blogplay.pl/2011/03/nowe-telefony-w-ofercie-play-terminale-blackberry/

I nawet konsensualna teoria prawdy Jurgena Habermasa nie przychodzi z pomocą, bo o jakim porozumieniu możemy mówić.

Wprawdzie można wyrzucić odbiornik telewizyjny za okno, przestać czytać prasę itd., ale nie o to tutaj przecież chodzi.

Chciałoby się mieć wokół siebie neutralną, “czystą” światopoglądowo przestrzeń społeczną – czy jakkolwiek to można nazwać.

Niestety same chęci rzeczywistości nam nie zmienią – a rzeczywistość czasem staje się dla mnie niepojęta.

Wprawdzie zainteresowanie filozofią nie pozwala mi trywializować że mamy XXI wiek i zatem pewne rzeczy nie powinny przechodzić. To co określane mianem nowoczesności wcale nie musi pociągać za sobą racjonalności.

Polska okazuje się Państwem wyznaniowym – wszyscy niepodzielający wiary w Jezusa Chrystusa nie mogą czuć się tutaj swobodnie.

Konstytucyjny świecki status naszego kraju wydaje się być jakimś abstraktem – czymś zupełnie mglistym, tworem teoretycznym.

Dawno doszedłem do wniosku, że nie warto zajmować głowy pewnymi absurdami (przecież lepiej zająć się czymś konstruktywnym). Jestem ateistą, ale nie ateistą ideologicznym. Mój brak wiary nie jest moją istotą. Wiara w siwiejącego Pana po prostu nie jest mi potrzebna. Nie muszę się obnosić z tym, że nie wierzę – nie zamierzam dyskutować z “wierzącymi” ani mieć szacunku do pseudo-naukowców negujących teorię Darwina. Nie chwalę się przy piwie, że jestem ateistą i chciałbym żyć w kraju takim jak Czechy. Wiara jest dla mnie tak ważna jak smerfy – po kilku chwilach zastanowienia trzeba jej zaniechać. Chcę mieć “nieświęty” spokój!

Chociaż bardzo cenię Pana Dawkinsa – to osobiście mi go żal. Chciałbym aby zajmował się zoologią i nauką, a nie walką z pseudonauką. Gdyby nie trzeba było walczyć z głupotą – bo tak trzeba nazywać pewne społeczne zachowania – można by było ten czas wykorzystać lepiej.

Pomijam już, że za kasę idącą na budowę kolejnej “świątyni opatrzności”, można by zaktywizować pewnie ze sto tysięcy bezrobotnych na tym naszym padole. Budujcie jeżeli macie ochotę. Pomijam również to, że nikt w tym kraju nie interesuje się młodymi ludźmi (bezrobocie 20%) – wszystko musimy wyszarpać od rzeczywistości sami. Media i politycy mają ważniejsze sprawy na głowie niż martwienie się o tych, którzy będą stanowić o przyszłości kraju. Wolicie dyskutować o rzekomo “nieskalanych” męczennikach rozrywanych na strzępy kilkaset lat temu oraz o dystrybucji tych “pogniłych” kawałków ludzkiego ciała.

Są jednak takie absurdy, na które zgodzić się nie mogę.  To zachowanie charakterystyczne dla hien i barbarzyńców!

W świetle ostatnich informacji medialnych na temat relikwii, muszę jednak zająć radykalne stanowisko antyteistyczne. Tutaj niestety nie ma już miejsca na bierny ateizm, należy walczyć. Trzeba powiedzieć: Nie!!! Nie!!! i jeszcze raz Nie!!!

Trzeba wytoczyć ciężkie działa i skierować przeciwko ludzkiej głupocie, która wdziera się z każdej strony.

Na blogu : Internetowy Obserwator Mediów pojawił się komentarz, który streszczał to czym aktualnie zajmują się media (tak się złożyło, że przed jego przeczytaniem nie byłem na bieżąco) pozwolę sobie przytoczyć słowa użytkownika robertip cytującego tekst:

Ale ta informacja, to dopiero coś niewiarygodnego
„Kiedy ranny w wypadku Robert Kubica obudzi się z narkozy po operacji, otrzyma szczególny prezent. Dziś w Rzymie kardynał Stanisław Dziwisz przekazał reporterom TVN24 relikwie papieża Jana Pawła II – zamkniętą w ozdobnym medalionie kroplę krwi papieża i fragment jego szaty. ”

„Relikwia, którą metropolita krakowski ofiarował jako podarunek dla Kubicy to tzw. relikwia I stopnia. Jest to najcenniejsza relikwia – związana z ciałem przyszłego błogosławionego.”
http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,9091534,Relikwie_Jana_Pawla_II_dla_Kubicy__Kropla_krwi.html

Po przeczytaniu tych słów coś we mnie zawrzało. Później dowiedziałem się, że publiczna telewizja nadała program Tomasza Lisa na ten temat.

Magdalena  Środa powiedziała, że kardynał Stanisław Dziwisz jest dystrybutorem “relikwii” – ma na nie monopol.

Hieny dzielą relikwie na pierwszego stopnia, czyli części ciała “świętego”, lub osoby, która stanie się potencjalnym świętym. Nowa forma reklamy Kościoła polega na przekazywaniu “lubianym medialnym herosom”, jak Pan Kubica, “szczątków” ludzkich w postaci biżuterii. Kubica jest obecnie najwybitniejszym Polakiem (słowa jednego z gości programu) – z całym szacunkiem dla Pana Kubicy to chyba jednak lekka przesada. Działanie Kościoła jest nakierowane na uzyskanie jak największego rozgłosu i wzbudzenie sympatii wśród wielbicieli wymienionego.

Będziemy mieli bolid Kubicy z relikwiami [...]

Tomasz Lis mówi o zbieraniu pamiątek – usprawiedliwia kult relikwii  porównując go do normalnego hobby.

Jest to rozpaczliwa próba pozyskiwania sympatii “wiernych”, którzy stronią od świątyń i duszpasterzy. Kremówka i krew ma przekonać ich do powrotu na łono Pana.

Wszyscy biorący udział w stronniczym ulicznym sondażu bardzo chcieliby posiadać takowe “cudo” w domu. Nikomu nawet do głowy nie przyszło, że nie wszyscy w tym kraju są wierzący.

Rozpacz!

Image by DonkeyHotey via Flickr

Nie będę oryginalny jeżeli chodzi o temat. Właściwie o Facebook-u piszą wszyscy i pisze się wszędzie. Kiedy dwa lata temu zakładałem konto na FB, społeczność  ta była mało znana  w Polsce. Znajomi, którzy za namową rejestrowali się na Facebook.com twierdzili, że nie wiedzą o co chodzi.

Wtedy każdy miał konto na Naszej Klasie – Facebook był nieodkrytym i mało interesującym lądem. To co stało się w ciągu ostatniego roku przeszło chyba najśmielsze oczekiwania wszystkich którzy interesują się rozwojem społeczności.

Doszło już do takiej sytuacji, że ludzie biorący udział w rozruchach społecznych w Egipcie  wykorzystywali możliwości  FB. Ludzie mogli się łatwiej organizować dzięki tej nowej formie komunikacji. Facebook oczywiście oficjalnie nie sympatyzuje z demonstrantami.

Obecnie wszystkie liczące się  firmy mają swoje “fan strony” w tymże “portalu”.  Mamy tutaj do czynienia z  potężnym zjawiskiem społecznym. To jakby wszystkie internetowe rzeki informacji wpadały do jednego morza (serwera). Sam w zeszłym tygodniu wygrałem kubek z logo firmy dystrybuującej główne  narzędzie mojej pracy. Jednakże  ekspansja reklamy w FB zaczyna być irytująca.

Podejrzewam, że niedługo pojawią się strony Facebook CV, czy Facebook randka, które zmiotą z rynku serwisy takie jak Sympatia czy inne podobne strony.

Na popularnym blogu Antyweb.pl możemy przeczytać o tym, że : Orange zamyka swoją społecznościowkę (populacja.pl) i zaprasza na Facebooka .
Nie jest to tendencja odosobniona. Każda operator komórkowy w Polsce korzysta z Facebooka. Ciekawe, że miliony złotych wydane na budowę infrastruktury nie zapewniają niezależności w sferze kontaktu z klientami.

Interesujące jest też nowe zjawisko jakie zaobserwowałem -  zacieranie się dystansu między klientem a usługodawcą. Rzecznicy prasowi sieci komórkowych nie ograniczają się już do podawania stosownych komunikatów do mediów – obecnie odpowiadają lub nawet tłumaczą się pojedynczym internautom (nawet niekoniecznie swoim klientom).

Codziennie FB zdobywa nowych użytkowników w Polsce. Tysiące mniejszych i większych inicjatyw społecznych zakłada swoje strony w ramach serwisu.

Mamy już chyba cały przekrój ruchów społecznych, od feministycznych, ekologicznych do antyrządowych i prorządowych – lewicowych i prawicowych. Informacje  jakie są gromadzone przez serwery to chyba najpotężniejsze źródło danych socjologicznych w historii ludzkości.

Stacje telewizyjne też przenoszą się na Facebooka. Wczoraj mignęła mi jakaś informacja na temat fan strony któregoś z “cudnych” seriali typu: “Plebania” czy “M jak Miłość”. Tylko czekajmy na oficjalny komunikat od Gadu-Gadu, że komunikator migruje na FB:)

Z takim potencjałem ludzkim jakim dysponuje omawiana platforma, możliwości “kreacji” są ograniczone tylko potencjałem ludzkich pomysłów.

Kolejna ciekawa tendencja, to możliwość zalogowania się niemal wszędzie za pomocą konta FB. Można to postrzegać jako coś pozytywnego – bo wygodne, lub negatywnego, bo nie mając tam konta pozbawiamy się uniwersalnego klucza społecznościowego.

Aż strach pomyśleć co by było gdyby Facebook działał w czasie kiedy powstała Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników .

Mark Zuckerberg jako twórca Facebooka staje się ikoną historii społecznej XXI wieku. Wprawdzie jego dzieło nie jest niczym innowacyjnym (sukces jest bardziej kwestią szczęśliwego przypadku) – jednak wpływ jaki może wywierać na rzeczywistość jest ogromny.

Przyszło mi na myśl, że Zuckerberg  jest takim młodym Marksem – tylko nie robotników, a użytkowników globalnej sieci. Wszyscy są równi wobec Facebooka – przychodząc nikt nie otrzymuje niczego więcej od pozostałych. Wszystko jest tam za darmo.

Wprawdzie NK.pl oferuje jakieś eurogąbki, a Facebook jakieś kredyty ale to, że osoba X dysponuje większą liczbą “wirtualnej waluty” nie sprawia, że czuję dyskomfort.

Zakładając konto na Facebooku rodzisz się dla świata – otwierasz się na miliony dodatkowych bodźców – stajesz się również kolejnym trybikiem.

Zastanawiam się czy doczekam dnia kiedy zatrzymany przez policję z jakiegoś powodu zostanę zapytany : Poproszę Pana Facebook ID [...] lub  moje CV spodobało się potencjalnemu pracodawcy :

Ty widziałeś, on jest Ateistą!

Tak, skąd wiesz?

Widziałem na Facebooku,

Włóż do niszczarki,

Ok